munja
Aktuelnosti
Aktuelnosti
Aktuelnosti
Istorijat
Naši heroji
Media
Kontakti

 

Istorijat

Ratni Put

Biografija prvog ratnog komandanta
Dragana Vikića

Biografija drugog ratnog komandanta
Keme ademovića

   

 

RATNI PUT SPECIJALNE JEDINICE


Nakon prijetnje lidera bosanskih Srba Radovana Karadžića, izrečene u državnom par¬lamentu, da će nestati bosanski Muslimani, napada srpske vojske na bosanska sela I gradove I neposredne prijetnje Sarajevu, pripadnici ove Specijalne jedinice odlučili su se na odsudnu odbranu svog grada I domovine. Već prvih dana rata interventne jedinice, veličine 10 do 20 specijalaca odlaze na najugroženija mjesta I bore se protiv agresora. Njihovi dolasci I žestoki odgovori na na¬pade srpske vojske, su predstavljali značajno pojačavanje linija odbrane I ogromnu moral-nu podršku tadašnjoj teritorijalnoj odbrani BiH. Mladići I djevojke, u farmericama, naoružani pištoljima I puškama, samoorganizovani u lokalne jedinice, nevični borbi, uplašeni, bez kvalitetnog komandnog kadra, ali odlučni u svojoj samoodbrani, dolaskom specijalaca na liniju, koji su tada bili u stanju superiorno se suprotstaviti srpskoj vojsci - dobijali su takvu moralnu podršku da su postajali hrabri bosanski ratnici spremni na čudesne podvige. Protivoklopne grupe specijalaca, dobro obučene, naoružane I mobilne bile su dodatna stvarna I moralna snaga sarajevskim braniocima. Već prvih dana rata ti specijalci, “lovci na tenkove” osujetili su prodore teškonaoružanog neprijatelja I uništili značajan broj tenkova I oklopnih transportera. Specijalna jedinica postaje primjer te joj se priključuju mnogi bosanski patrioti. Naoružani odlučnošću, strpljenjem, vjerom I hrabrošću, odlučno brane svoju domovinu.
Prve, 1992. godine rata, u bitkama za Sarajevo: Vrbanja most, most “Bratstva – Jedinstva”, Dobrinju, u akciji “Pretis”, na Skenderiji, Hrasnom brdu, Mojmilu, Žuči, Stupu, Azićima, Doglodima… najteže godine rata, pod komandom prvog ratnog, legendarnog, koman¬danta Vikić Dragana, specijalci se žestoko bore, pobjeđuju I uče na porazima I gube 26 svojih najsrčanijih boraca.
Druge, 1993. još teže godine rata, kad se srpskom agresoru pridružuje I hrvatski, kad Bosna doživljava nezapamćene muke, ničim izazvane, kad se antibosanski front srpske vojske, hrvatske vojske I izdajnika F. Abdića ujedinjuje u slamanju bosanskog otpora, fizičkom istrebljenju Bošnjaka I uništavanju hiljadugodišnje bosanske državnosti – Bosanci I Her¬cegovci u Specijalnoj jedinici čine očajničke napore da zaustave neprijatelja. Već tada je Bosanska Armija postala dovoljno jaka da spasi Bosnu. Bilo je to vrijeme blistavih pobjeda I teških bitaka u odsudnim odbranama Sarajeva: Stupa, Azića, Igmana, Žuči, u borbama za bosanska sela I gradove, planine – u kojim je, pored ranjenih, poginulo 40 najhrabrijih specijalaca.
Treće, 1994. godine rata, kada su I strpljivi ljudi gubili vjeru u sebe, padali u očaj, ostavljali svoju domovinu da krvari, bježali od gladi I smrti iz Bosne, bosanski specijalci, pod koman¬dom drugog ratnog komandanta, legendarnog Kemala Ademovića, ostaju da se bore za svoju domovinu. Neprijateljska hrvatska vojska, nakon Vašingtonskog sporazuma postaje prijateljska I daje slabašnu nadu Bosni. U bitkama za Sarajevo I najžešćim operacijama bo¬sanske vojske na Kladnju, Igmanu I Bjelašnici, u kojim sudjeluje Specijalna jedinica, pored stotina ranjenih, gine 6 najhrabrijih specijalaca.
Posljednje, 1995. godine rata, u bitkama za odbranu I oslobođenje Sarajeva, Treskavice, Bosanske Krajine, Bosne I Hercegovine, poginulo je 9 najhrabrijih specijalaca.
Potomci Kulina Bana, Husein – kapetana Gradaščevića, starih dobrih Bošnjana, u kojima je vjekovima bio zapreten ratnički duh, postali su srčani, žestoki, opasni Bošnjaci. Nadahnuti idejom dobra hrabro su ustali protiv zla i, zajedno sa bosanskim Hrvatima I bosanskim Srbima, koima je Bosna bila na srcu, odbranili su svoju domovinu.
U Specijalnoj jedinici, Odredu policije B O S N A, u toku rata, od 5. aprila ’92 do Dejtonskog ugovora, kraja rata, novembra ’95 borilo se1.376 specijalaca. Poginuo je 81 specijalac, među njima i jedna djevojka. Ranjeno je 270 specijalaca, neki i više puta. Visoka priznanja: 5 Policijskih medalja za hrabrost, 4 Zlatna ljiljana, 1 Orden zlatnog grba sa mačevima, 86 Zlatnih policijskih znački i 59 Srebrenih policijskih znački su dobili 148 specijalaca.
Više od pola tih odlikovanja dodijeljeno je posthumno.
Takvi su bili bosanski specijalci.